Ellixe idioma pa navegare:

MASCARADAS ZAMORANAS

  • Tratase d'una fiesta cuyu orixe lu atopamos na mituloxía y en desemeyaos ritos avenceyaos cuna natura y la cosmuloxía prerromana. Postreiramente, los romanos los integranun na sua relixón al traviés las fiestas Saturnales, Lupercales y las Kalendas. Na Edá Media vienunse modificadas, otorgánduyes un trasfondu cristianu y desenrrollandu la sua tiatralización. Cellebranse en dous intres: nún primer ciclu ente'l avientu y 25 ya'l xineiru y 6; y nún segundu ciclu, n'antrueixu.
    L'oxetivu d'estos ritos ye'l de purificar a las comunidaes aldeanas al finare'l 'añu mediante percorridos pulas cáis, ruidu los cencerros y el cantu las lloas. Tenían cumu finalidá trayere la fertilidá a los campos y a las propias comunidaes campesinas al traviés del usu la cernada, los guelpes y la maxia simpática d'arados, siembras, repartu de pan benditu ou la xanta los meyores frutos del añu. Pa eillu empleyan traxes y máscaras de seres demoñacos y zoomorfos, acompangaos de los cencerros y outros istrumentos que sofitan a la escenificación pulas cáis mentantu pidise l'aginaldu.
    Anque cellebraciones asemeyadas son frecuentes pur tola xïografía peninsular, Zamora y Tras-os-Montes concentran el mayor númberu de máscaras d'un orixe más vieyu de tola Península Ibérica. Pur embargu, ente las mascaradas zamoranas, hai desemeyanzas granibles que nos falan d'un orixe y d'una evolución desemeyadas. Ye precisu tenere en cunta qu'estas cellebraciones son restos de ritos arcaicos, frutu de creyencias y d'abondos mitos que guei desconocemos. Una las más carauterísticas ye'l chamáu Tafarrón que cellebrase na llocalidá zamorana de Pozuelu de Tábara.